1. با این روش می توان قطعات پیچیده را براحتی تولید کرد در حالی که تهیه این قطعات با روش های عادی ریخته گری و ماشینکاری مشکل یا غیر ممکن است .

2. با استفاده از این روش می توان قطعاتی ظریفتر با دقت ابعادی بالا و سطوحی صافتر در مقایسه با روش های دیگر تولید کرد.خشونت سطوحی قطعات فولادی تولیدی با این روش 10 تا 20 میکرون و برای آلیاژهای مس 4 تا 8 میکرون می باشد.به دلیل کیفیت سطحی قطعات تولیدی با این روش از این روش برای تولید جواهرات و زینت آلات نیز استفاده می شود.

3. این روش را می توان تقریباً برای ریخته گری کلیه فلزات مورد استفاده قرار داد.ریخته گری قطعاتی که در قسمت های مختلف آن از آلیاژها و فلزات متفاوتی استفاده شده است، نیز امکان پذیر می باشد .

4. حداکثر محدوده وزنی(از نظر جنبه های اقتصادی)70 کیلوگرم است.اکثر قطعات تولیدی با این روش دارای وزنی بین 5 گرم تا 5کیلوگرم می باشد به هرحال تولید قطعات ریخته گری بسیار سنگین تا وزن 100 کیلوگرم نیز امکان پذیر است .

5. امکان تکرار تولید قطعات با دقت ابعادی وصافی سطح یکنواخت را میدهد و می توان قطعاتی را تولید کرد که به پرداخت سطحی و عملیات تکمیلی نیازی نداشته باشد.

6. با این روش می توان کیفیت های متالورژیکی مثل اندازه و مورفولوژیِ دانه ها و انجماد جهت دار را با دقت کنترل کرد که این خصوصیات نیز به نوبه خود منجر به کنترل دقیق خواص مکانیکی می شود .

7. تلرانس ابعادی محصولات تولیدی می تواند به 02/0 درصد ابعادی برسد .

............................................................................................................................................................................................

مقایسه ریخته گری دقیق با سایر ریخته گری های دیگر
روش ساخت  مورد نظر خود را انتخاب کرده و با ریخته گری دقیق مقایسه کنید: