ریخته گری دقیق که اصطلاحا آن را فرایند ریخته گری توسط موم فدا شونده می نامند، فرآیند دقیقی برای ساخت قطعات فلزی از هر نوع آلیاژی است و معمولا; برای تولید قطعات پیچیده که اغلب دارای دیواره های نازک هستند استفاده می شود .

تاریخ غنی و طولانی ریخته گری دقیق به هزاران سال پیش و تولید زیور آلات برنز ، مس و طلا ، بت ها و مجسمه ها در مصر باستان و بین النهرین ، سلسله هان در چین و آزتک در مکزیک بر می گردد . اولین و شناخته شده ترین متنی که فرایند ریخته گری دقیق در آن شرح داده شده توسط Theophilius Presbyte در 1100 میلادی نوشته شد که مطالب او توسط مجسمه ساز و زرگر Benevenuto Cellinic مورد استفاده قرار گرفت و از آن برای ساخت مجسمه perseus و medusa که هم اکنون در فلورانس ایتالیا است استفاده کرد . در واقع ، در اواسط دهه 1500 روش ریخته گری دقیق به عنوان یک روش معمول برای ساخت مجسمه های برنزی و آثار هنری دیگر مورد توجه قرار گرفت .

این روش در اواخر قرن نوزدهم و پس از انتشار یک مقاله توسط دکترPhilbrook در سال 1897 برای ساخت تاج دندان مورد استفاده قرار گرفت . پس از آن Dr . William استفاده از روش ریخته گری دقیق را به عنوان یک فرایند صنعتی مدرن مطرح کرد و به دنبال انتشار مقاله ای در سال 1907 جزئیات توسعه آن را که استفاده از مدل مومی برای بدست آوردن خواص عالی بود مطرح نمود .

در جنگ جهانی دوم استفاده از ریخته گری دقیق پس از درخواست های نظامی در صنعت ماشین ابزار به طور قابل توجهی افزایش یافت. ریخته گری دقیق به عنوان یک روش کارآمد ، قابل اعتماد و مقرون به صرفه برای برطرف کردن نیازهای نظامی به قطعات پیچیده با آلیاژهای خاص که با روش های سنتی قابل تولید نبودند یا احتیاج به ماشین کاری زیادی داشتند مطرح گردید . پس از جنگ جهانی این تکنیک برای بسیاری از کاربردهای تجاری و صنعتی گسترش یافت .